Il cannolo

één van de favoriete gerechten van Don Pepé


Il cannolo is de meest populaire gebaksspecialiteit van Sicilië.

De geboorteplaats is Caltanissetta, dat in het Arabisch ‘het kasteel van de vrouwen’ betekent. Zijn voorouder zou een zoete banaan met ricotta, amandelen en honing zijn. In die tijden waren er vele harems van de Saraceense emirs. De cannolo werd geboren uit sexuele insinuaties.

Terwijl de vrouwen van de emirs opgesloten waren in het kasteel, hielden zij zich bezig met het bereiden van desserts, en zo hadden zij de cannolo bedacht, gewijd aan het liefdestalent van de sultan.

Een andere geschiedenis vertelt dat de cannolo voor het eerst in een klooster in Caltanissetta was bereid, waar de vriendelijke nonnen hun gelofte van kuisheid trouw bleven, behalve dan voor dit heerlijke gebak.

Oorspronkelijk werd dit ‘gebak’ gemaakt voor carnaval, maar verloor later dit specifieke karakter en werd over heel Italië, en ook over de hele wereld verspreid en in alle getijden gegeten.

De cannolo is 15 à 20 centimeter lang met een diameter van 4 à 5 centimeter. De korst (la scorza) bestaat uit gefrituurd deeg en de vulling is van ricotta kaas van het schaap.

Vroeger werd het deeg om rietstengels heen gevormd, vandaar de naam ‘canne di fiume’ – canna is riet - en zo is het woord cannolo ontstaan. Tegenwoordig, wegens de hygiënische wetgeving, wordt deze om kleine metalen cilinders gevormd en vervolgens gefrituurd.

De originele vulling is gesuikerde ricotta, maar vandaag de dag vind je ook andere vullingen en het verschilt lokaal of er stukjes chocolade, gekonfijte vruchtjes, pistachestukjes of nootjes in zitten.

Uiteindelijk wordt de cannolo met poedersuiker bestrooid. Het vullen van de cannolo gebeurt op het laatste moment, want anders wordt het deeg zacht door het vocht van de ricotta.